Αρβανίτες

Φράσεις ποὺ διασώθηκαν ἀπὸ τὴ λήθη καὶ λέξεις ποὺ ἄντεξαν στὴ σιωπή

Τὸ ἀνὰ χεῖρας βιβλίο προσκαλεῖ τὸν ἀναγνώστη νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ ἐκεῖνο ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ ὀνομάσουμε ὡς τὸ ζωντανὸ ὑπόλειμμα ἑνὸς πολιτισμοῦ ποὺ ἀνανεώνεται μέσα ἀπὸ τὴν κληρονομημένη λέξη: τὶς παροιμίες (fjalët e urta). Δὲν πρόκειται γιὰ ἁπλὲς μεμονωμένες φράσεις, ἀλλὰ γιὰ μικρόκοσμους λαϊκῆς σοφίας, ποὺ ἐντὸς τοῦ ἀποφθεγματικοῦ τους λόγου συμπυκνώνουν ἠθικοὺς κανόνες, κοσμοθεωρίες, κοινωνικὲς σχέσεις καὶ σχέσεις τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴ φύση. Κάθε παροιμία ἀφηγεῖται ὄχι μόνο τὸν τρόπο ποὺ ζοῦσαν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ τὶς ἀξίες ποὺ θεωροῦσαν θεμελιώδεις. Ἡ συντομία τῶν κειμένων, ὁ ρυθμὸς τῶν λέξεων, οἱ πολυεπίπεδες μεταφορές, ὅλα συμβάλλουν στὴ δημιουργία μιᾶς γλώσσας ποὺ συμπυκνώνει, σὲ λίγες συλλαβές, τὴν ἐμπειρία ὁλοκλήρων γενεῶν.