Θανάσης Μπαντές

Noam Chomsky στο βιβλίο του “Το κοινό καλό”, στο υποκεφάλαιο “Εκείνος ο επικίνδυνος ριζοσπάστης, ο Αριστοτέλης” αναφέρει: “Ο Αριστοτέλης θεωρούσε δεδομένο ότι η δημοκρατία πρέπει να είναι πλήρως συμμετοχική (με μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, τις γυναίκες και τους σκλάβους ας πούμε) και ότι πρέπει να αποβλέπει στο κοινό καλό. Για να το επιτύχει, οφείλει να εξασφαλίσει σχετική ισότητα, “λελογισμένη και επαρκή ιδιοκτησία” και “διαρκή ευημερία” για τον καθένα. Με άλλα λόγια, ο Αριστοτέλης είχε την αίσθηση ότι αν έχεις ακραίες καταστάσεις φτώχειας και πλούτου, δεν μπορείς να μιλάς σοβαρά για δημοκρατία”.