Μεξικό

Το ηρωικό τραγούδι ενός μαρτυρικού λαού με στοίχισε: 30.000 νέοι, αγρότες, εργάτες, φοιτητές, με το όπλο στο χέρι, αντιστέκονταν στους σοσιαλιστές διώκτες, αφού είχαν εξαντλήσει κάθε νόμιμο μέσο αντίστασης· 4.000 νεαρές κοπέλες που φρόντιζαν για τον εφοδιασμό. πυρομαχικών, με τον κίνδυνο να υποστούν βάναυση κακοποίηση και τελικά να εξοριστούν στη νησιά Μαρία, στις ακτές του Ειρηνικού. Έφερνα στο νου μου αυτούς τους μάρτυρες και ήρωες όταν μιλούσα στους κόκκινους τυρράνους του Μεξικού.
Ήσαν βουτηγμένοι στο έγκλημα — σε κλοπές, ληστείες και όργια. Σε τη ρημαγμένη χώρα, όπου δεν υπάρχουν ούτε τα στοιχειώδη για να στεγαστούν εξακόσιοι λεπροί και απ’ όπου τρία άτομα είχαν διαφύγει λόγω της πείνας, οι επαναστατικοί ηγέτες, που είχαν ανέλθει στην εξουσία χωρίς ούτε ένα «πέσο», ζούσαν μέσα σε μια πρωτοφανή πολυτέλεια.