Ελένη Ε. Κούκκου

Η αλληλογραφία του Καποδίστρια, τόσο με τον πατέρα του Αντώνιο όσο και με τη Ρωξάνδρα Στούρτζα, ακολουθεί την πορεία και την εξέλιξη των πολιτικών, διπλωματικών και πολεμικών γεγονότων στον ευρωπαϊκό χώρο και των δύο: του Ιωάννη Καποδίστρια και της Ρωξάνδρας Στούρτζα. […] Και καθώς τα ιστορικά γεγονότα θα εκτυλίσσονται, ξαφνικά ο αναγνώστης θα συναντάται και θα σταματά έκπληκτος εμπρός στην τόσο βαθιά και ανθρώπινη πλευρά των δύο πρωταγωνιστών, τη συναισθηματική αποκάλυψη. Μετά την τραγική δολοφονία του Καποδίστρια το σκηνικό αλλάζει. Γίνεται θρήνος-μονόλογος αρχαίας τραγωδίας και φθάνει σε κορύφωση οδύνης και πόνου, που συγκλονίζει. Είναι ο θρήνος της χαμένης για πάντα και ανεκπλήρωτης αγάπης και για τους δύο τους. Είναι ο συγκλονιστικός μονόλογος και θρήνος της Ρωξάνδρας Στούρτζα. Της Ελληνίδας που άξιζε να την αγαπήσει με μοναδικό τρόπο, ως το θάνατό του, ο Ιωάννης Καποδίστριας.