ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ

1903: Το πασίγνωστο γοτθικό μυθιστόρημα του Bram Stoker «Dracula» (1897) μεταφράζεται από τον για την εφημερίδα Νέον Άστυ, όπου δημοσιεύεται σε 116 συνέχειες από τις 27 Ιανουαρίου ως τις 24 Ιουνίου με τον τίτλο «Ο πύργος του Δράκουλα».
1906: Η μετάφραση αναδημοσιεύεται στο «Α.Ο.Δ.Ο» του Βλάση Γαβριηλίδη, περιοδικό ποικίλης ύλης της εποχής.

Ο μελετητής του παπαδιαμαντικού έργου Λάμπρος Καμπερίδης προτείνει να αντιμετωπίσουμε το έργο του Σκιαθίτη, μεταφραστικό και πρωτότυπο, ως ενιαίο, στο οποίο «οι αμφίδρομες επιδράσεις […] σημαδεύουν τους δύο πόλους της δημιουργίας του». Γνωρίζουμε ότι ο Παπαδιαμάντης είχε το περιθώριο της επιλογής των κειμένων που μετέφραζε. Επιπλέον, «ο τρόπος με τον οποίο εργάζεται κατά την εκπόνηση των μεταφράσεων είναι δημιουργικός, καθώς προσλαμβάνει το πρωτότυπο και το φιλτράρει μέσα από το δικό του γλωσσικό αισθητήριο, δημιουργώντας ένα έργο ζωντανό και ισότιμο και επηρεαζόμενος και ο ίδιος από το πρωτότυπο».