ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

Ασφαλώς ο Ελληνισμός των Μέσων Χρόνων δεν είναι ο κλασσικός ή ο Ελληνιστικός. Είναι μία άλλη έκδοσις του, κατά τα μέτρα της εποχής. Δεν παύει να είναι όμως Ελληνισμός – ο διαρκώς μεταμορφωμένος εξωτερικώς αλλά «αΐδιος» εσωτερικώς, αφού διατηρεί τα θεμελιώδη στοιχεία του: ομόαιμον, ομόγλωσσον, ομόθρησκον, ομότροπον. Πάνω σ’ αυτά τα δομικά υλικά οικοδομείται ο Ελληνισμός σ όλες τις εποχές: προκατακλυσμιαίος, αρχέγονος, προκλασσικός, κλασικός, ελληνιστικός, «ρωμαϊκός», «βυζαντινός», νεώτερος.