ΝΕΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: βιβλιοπωλείο ΛΟΓΧΗ, Απόλλωνος 3-5,
4ος όρ. Σύνταγμα Αθήνα - τηλ. 210 3611590 -
 
  • αναζήτηση με συγγραφέα
     
  • αναζήτηση κατά τιμή
  • αναζήτηση
  • Mailing List
    Γραφτείτε στην mailing list για να ενημερώνεστε πρώτοι με τις νέες κυκλοφορίες ...

    E-MAIL :
    Logxi On Line »
    Ο Κωνσταντίνος Τσοπάνης για τον Αντωνέσκου και την Σιδηρά Φρουρά: «Η Λεγεώνα έδωσε πρώτη το σύνθημα της εξέγερσης»

    δείτε περισσότερα και παραγγείλετε το βιβλίο από το e-shop της Λόγχης

    Λίγους μήνες μετά την παρουσίαση του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του Χόρια Σίμα, Αρχηγού της Σιδηράς Φρουράς, με τίτλο «Αιχμάλωτοι των δυνάμεων του Άξονος», είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε και τον δεύτερο τόμο που φέρει τον τίτλο «Στρατάρχης Αντωνέσκου και Σιδηρά Φρουρά, Το Εθνικό – Λεγεωναρικό κράτος», μέσω μίας συνέντευξης με τον μεταφραστή του βιβλίου Κωνσταντίνου Τσοπάνη.

    Θα ξεκινήσουμε την συνέντευξη- παρουσίαση αυτού του τόμου με μια ερώτηση πολύ σχετική με το περιεχόμενο του: Τι οδήγησε στη Λεγεωναρική επανάσταση της 6ης Σεπτεμβρίου 1940;
    Οι λόγοι που οδήγησαν ήταν πολλοί. Ωστόσο ο κυριότερος ήταν η επί δεκαετία και πλέον τυραννική καταπίεση, εκ μέρους της βασιλικής δικτατορίας του βασιλέως Καρόλου Β΄, της βουλήσεως του ρουμανικού λαού, ο οποίος σε όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις έφερνε σχεδόν πρώτο κόμμα τη Σιδηρά Φρουρά του Capitan Corneliu Codreanu.

    Τρομαγμένος από την εξέλιξη αυτή ο παρηκμασμένος πολιτικός κόσμος του ρουμανικού βασιλείου μαζί με την ηγεσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας, συνασπίσθηκε γύρω από τον Θρόνο και έλυσε τα χέρια του Μονάρχη ώστε αυτός να κηρύξει δικτατορία, να αναστείλει το Σύνταγμα της χώρας και να κυβερνά με Βασιλικά Διατάγματα. Αρωγός του ο τότε πατριάρχης Ρουμανίας Μύρων Κριστέα που δεν δίστασε να αναλάβει καθήκοντα Βασιλικού πρωθυπουργού. Μια άνευ προηγουμένου καταπίεση εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα με κύριο στόχο, φυσικά, τη Σιδηρά Φρουρά, γνωστή και ως Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Δολοφονίες και εκτελέσεις Λεγεωνάριων σημειώνονταν τόσο στο Βουκουρέστι όσο και στην επαρχία, ενώ συχνά δεν έλλειπαν τα αντίποινα εκ μέρους της Σιδηράς Φρουράς. Το αποκορύφωμα όμως ήταν η δολοφονία, δια στραγγαλισμού, από αστυνομικά όργανα του ίδιου του Capitan Corneliu Codreanu ο οποίος κρατείτο στις φυλακές. Εκεί δολοφονήθηκε με άλλους 12 Λεγεωνάριους. Με την ακραία αυτή κίνηση ο βασιλεύς Κάρολος νόμισε ότι χτύπησε «το κακό στη ρίζα του» αφού εξόντωσε τον ιδρυτή και ψυχή της Λεγεώνας. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν καθόλου όπως τα περίμενε ο ίδιος και ο αστικός πολιτικός κόσμος της χώρας του. Η αναγκαστική παράδοση της Τρανσυλβανίας (Ardeal) στην Ουγγαρία και της πέραν του ποταμού Νίστρου Μολδαβίας (Basarabia) στον Στάλιν, λειτούργησαν ως η θρυαλλίδα που έφερε την εξέγερση. Η συσσωρευμένη λαϊκή οργή ξέσπασε μέσα από την πατριωτική αντίδραση για την παράδοση της μισής χώρας, κατόπιν απαιτήσεως του Χίτλερ, στους προαιώνιους εχθρούς του ρουμανικού έθνους Ούγγρους και Ρώσους κι έφερε την αιματηρή ανατροπή της βασιλικής δικτατορίας.

    Ωστόσο ήταν η Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ αυτή που εξεγέρθηκε ή που έστω έδωσε το σύνθημα της εξεγέρσεως;
    Ναι, παρ’ ότι ο Βασιλεύς πίστευε ότι την είχε πλήξει καίρια αποκεφαλίζοντας την, στην ηγεσία της είχε αναδειχθεί ο μικρός το δέμας αλλά ανυποχώρητος Χόρια Σιμά. Με εντολή δική του ουσιαστικά ξεσηκώθηκαν οι Λεγεωνάριοι ανάβοντας τη σπίθα της εξεγέρσεως σε όλη τη χώρα. Τότε μόνο ο Μονάρχης κατάλαβε πόσο είχε απομονωθεί από τον λαό του, όταν ακόμα και ο Αρχηγός της Ανακτορικής Φρουράς στα Ανάκτορα του Cotroceni, προσχώρησε στην εξέγερση των Λεγεωνάριων. Κατά δήλωση, μετέπειτα, του ίδιου του γιού του, κατοπινού βασιλέως Μιχαήλ, αυτός ήταν ο μόνος που στάθηκε δίπλα στον πατέρα του με το περίστροφο στο χέρι προκειμένου να τον υπερασπιστεί. Ο βασιλεύς Κάρολος Β΄ κατήγγειλε τους Λεγεωνάριους σαν «πράκτορες των Γερμανών που δρούσαν κατ’ εντολήν του Χίτλερ» και ζήτησε από τα ευρωπαϊκά κράτη να τον στηρίξουν και από τον λαό του να απόσχει της εξεγέρσεως. Όμως δεν είχε πλέον καμία απήχηση ο λόγος του, τουλάχιστον στο εσωτερικό της χώρας. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1940 η Λεγεωναρική Επανάσταση θριαμβεύει στη Ρουμανία και ο Στρατάρχης Αντωνέσκου καταλαμβάνει την εξουσία. Ο Βασιλεύς Κάρολος Β΄ εγκαταλείπει τη χώρα καταδιωκόμενος μαζί με την εβραία ερωμένη του, Έλενα Λουπέσκου, και μαζί του καταρρέει όλο τοπαλαιό πολιτικό σύστημα. Στον Θρόνο ανέρχεται ο υιός του ως Μιχαήλ Α΄, ηγέτης πλέον του Εθνικού – Λεγεωναρικού Κράτους και απλή μαριονέτα στα χέρια της νέας κυβερνήσεως. Προκειμένου να τον στηρίξει καταφθάνει εσπευσμένα στο Βουκουρέστι από την Ελλάδα η Βασιλομήτωρ Ελένη, αδελφή του βασιλέως Γεωργίου Β΄. Οι ραγδαίες αυτές εξελίξεις εκπλήσσουν τόσο τη Ρώμη όσο και το Βερολίνο, των οποίων οι κυβερνήσεις, παραπληροφορημένες από τους πρεσβευτές τους, όπως και στην περίπτωση του Στρατάρχου Φράνκο, δεν περίμεναν να θριαμβεύσει ένα ακόμα Εθνικιστικό κίνημα στηνΕυρώπη και να καταλάβει την εξουσία με επανάσταση.

    Πριν προχωρήσουμε, εξηγήστε μας με δυο λόγια γιατί και πως ηγήθηκε της Λεγεωναρικής εξεγέρσεως αλλά και του μετέπειτα Λεγεωναρικού κράτους ο Στρατάρχης Ίων Αντωνέσκου.
    Η αλήθεια είναι πως ο Αντωνέσκου ανήκε στην παλαιά στρατιωτική αριστοκρατία της χώρας κι όπως ήταν φυσικό απεχθάνετο οποιαδήποτε ριζική αλλαγή – κι οι Λεγεωνάριοι πρέσβευαν ένα πλήθος τέτοιων – που θα απειλούσε τα θεμέλια του παλαιού κόσμου στον οποίον ο ίδιος είχε ανδρωθεί και διακριθεί παρασημοφορούμενος κατ’ επανάληψιν στα πεδία των μαχών του Α’ Π.Π. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο πλέον ενδεδειγμένος άνθρωπος που θα μπορούσε να ελέγξει την κατάσταση, να σταματήσει την αιματοχυσία και να προβεί συντονισμένα στις απαραίτητες αλλαγές που απαιτούσε η εξέγερση της Λεγεώνας μετά τον θρίαμβο της. Ο Ίων Αντωνέσκου, αξιωματικός αξιώσεων και προσωπικότητα με κύρος στη χώρα, θερμός πατριώτης που πάνω κι από την ίδια του τη ζωή έθετε την πατρίδα του, ήταν το κατάλληλο πρόσωπο στην κατάλληλη ώρα. Οι θριαμβευτές Λεγεωνάριοι τον εμπιστεύονταν και τον σέβονταν, ο δε λαός και ο παλαιός πολιτικός κόσμος της χώρας έβλεπε στο πρόσωπο του τον εγγυητή της τάξεως και τον άνθρωπο που θα προφύλασσε τον τόπο από έκτροπα και ακρότητες που συνηθίζονται μετά από κάθε εξέγερση. Και πάνω απ’ όλα για τους Ρουμάνους ο Στρατάρχης ήταν η εγγύηση πως θα απελευθέρωναν και πάλι τα απολεσθέντα εδάφη της Τρανσυλβανίας και της Μολδαβίας. Ο Στρατάρχης ήταν πάνω από όλα πατριώτης και το μόνο βέβαιο ήταν ότι θα έκανε το παν να ενσωματώσει και πάλι στην πατρίδα τις προγονικές γαίες του Βλάντ Τσέπες, του Στεφάνου του Μεγάλου και του Βεσάραβα.

    Αυτός ήταν ο λόγος που τον ώθησε τελικά στο μοιραίο σφιχταγκάλιασμα με το Γ΄ Ράιχ;
    Ναι, ο πόθος για την απελευθέρωση των εθνικών εδαφών, κάτι που δεν έπαψε ποτέ να ζητά από τον Χίτλερ, όσο και η φορά των γεγονότων, ώθησαν τον Στρατάρχη να δώσει γη και ύδωρ στους Γερμανούς. Άνοιξε τις πύλες της χώρας και μέσα σε έναν μήνα 400 περίπου χιλιάδες Γερμανοί στρατιώτες βρέθηκαν να σταθμεύουν σε ρουμανικά εδάφη. Το Βασίλειο της Ρουμανίας προσδένεται στο άρμα του Άξονος, ο νέος Μονάρχης θυμάται αναγκαστικά τη γερμανική καταγωγή του από τον Οίκο Σιγκμαρίνεν – Χοετζόλερν κι αρχίζει να μιλά γερμανικά, και οι κρουνοί των ρουμανικών πετρελαίων ανοίγουν για να τροφοδοτήσουν αφειδώς τον στρατό του Χίτλερ καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου. Εδώ πρέπει κι αξίζει να σημειώσουμε ότι αυτό είχε μια παράπλευρη συνέπεια προς την Ελλάδα αφού ο Ντούτσε – που θεωρούσε τη Ρουμανία όχι απλώς προτεκτοράτο αλλά προέκταση της Ιταλίας στη Χερσόνησο του Αίμου και παρακαταθήκη που του είχαν κληροδοτήσει οι ρωμαϊκές λεγεώνες – έφερε βαρέως την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς, ή πιο σωστά την εθελούσια παράδοση της σε αυτούς κι όχι σε εκείνον. Σε μια κίνηση ματ λοιπόν, για να δείξει ότι δεν υστερεί έναντι του συμμάχου του Χίτλερ, αποφασίζει να καταλάβει την Ελλάδα. Κι από εκεί αρχίζει ο δικός μας Γολγοθάς.

    Πως δέχθηκαν οι Ρουμάνοι τον θρίαμβο της Λεγεωναρικής επανάστασης;
    Στη Ρουμανία ο πληθυσμός ξεχύθηκε στους δρόμους για να διαδηλώσει τη χαρά του χαιρετώντας φασιστικά και σχηματίζοντας ατελείωτες μονάδες παρελάσεως, την ίδια στιγμή που η ηγεσία της Σιδηράς Φρουράς και πιο συγκεκριμένα ο Χόρια Σίμα, άρχιζε έναν αγώνα δρόμου για να μετασχηματίσει κατά το γερμανικό και ιταλικό πρότυπο τις μέχρι τότε φιλελεύθερες δομές του κράτους. Αγώνας σκληρός και αδιάκοπος εναντίον συμφερόντων, νοοτροπιών αιώνων αλλά και του χρόνου που είναι αμείλικτος. Τελικά η πρώτη μάχη κερδίζεται και η χώρα, στις αρχές τους 1941, είναι πλέον έτοιμη να εισέλθει στον πόλεμο, ακολουθώντας τις Γερμανικές Στρατιές στην επιχείρηση «Μπαρμπαρόσα». Κι εκεί ακριβώς, ξεσπά η διαμάχη μεταξύ του Στρατάρχου και της Σιδηράς Φρουράς...

    δείτε περισσότερα και παραγγείλτε το βιβλίο από το e-shop της Λόγχης


    Παλαιότερα άρθρα
    Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου «Μύθοι και Θρύλοι για την Άλωση» και εκδρομή τον Μυστρά, στις 28 και 29 Μαΐου
    Εκδήλωση τιμής για έναν μεγάλο εθνικιστή στο βιβλιοπωλείο της Λόγχης
    “Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους”
    Ο Αντώνης Αθανασόπουλος μιλά για το νέο του βιβλίο: “Μαζική η συμμετοχή στην ΕΟΚΑ Β"
    «Ο Πόλεμος και ο Κόσμος» παρουσιάστηκε στην Λόγχη

    προηγούμενη 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 επόμενη