βιβλιοπωλείο ΛΟΓΧΗ, Πινδάρου 12,   2ος όροφος, Αθήνα
τηλ. 210 3611590 - fax:211 780 1821 -
 
  • αναζήτηση με συγγραφέα
     
  • αναζήτηση κατά τιμή
  • αναζήτηση
  • Mailing List
    Γραφτείτε στην mailing list για να ενημερώνεστε πρώτοι με τις νέες κυκλοφορίες ...

    E-MAIL :
    Logxi On Line »
    Λόγος φλογισμένος

    «Σβησμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μεσ’ στη Χώρα
    στην εκκλησιά, στον κλίβανο, στο σπίτι, στ’ αργαστήρι,
    παντού, στο κάστρο, στη καρδιά, τα αποκαΐδια, οι στάχτες.
    πάει κι ο ψωμάς, πάει κι χαλκάς, πάει κ’ η γυναίκα,
    πάνε  τα παλικάρια, οι λειτουργοί, και του ρυθμού οι τεχνίτες, 
    του Λόγου και οι προφήτες». 

    Φέτος συμπληρώνονται 152 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Κωστή Παλαμά. Του ποιητή  που καθόρισε όσο κανείς άλλος την νεοελληνική ποίηση. Του φιλοσόφου που με τη σκοτεινή του σκέψη, έκανε ολόκληρο το έργο του να φαίνεται σαν μια αρχαία τραγωδία, από την οποία ο αναγνώστης διαπερνά την συντριβή για να φτάσει στην κάθαρση.  Γεννημένος στην Πάτρα στα 1859, γόνος οικογένειας λογίων από το Μεσολόγγι, ο Παλαμάς είναι ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, μαζί με άλλους μέγιστους ποιητές, όπως ο Δροσίνης, ο Πολέμης, ο Σουρής, ο Εφταλιώτης, ο Κρυστάλλης και ο Καμπάς. 

    Ο Παλαμάς σε ηλικία έξι ετών χάνει και τους δύο γονείς του, και μεγαλώνει στο Μεσολόγγι σε μια καταθλιπτική και δύσκολη ατμόσφαιρα. Το γεγονός αυτό θα επηρεάσει τον ψυχισμό του, κάνοντας τον κλειστό και αυτοσυγκεντρωμένο χαρακτήρα,  πράγμα που είναι φανερό τόσο στα ποιήματα που αναφέρονται στην παιδική του ηλικία, αλλά και γενικότερα σχεδόν σε όλο του το έργο. Το 1875 εγγράφεται στη Νομική Σχολή Αθηνών, θα αφήσει όμως τις σπουδές του για να αφιερωθεί στη λογοτεχνία. Τα πρώτα του ποιήματα στη συλλογή «Ερώτων Έπη», είναι επηρεασμένα από την Α’ Αθηναϊκή Σχολή, σύντομα όμως ο Παλαμάς θα διαπιστώσει την παρακμή του αθηναϊκού ρομαντισμού, και με το έργο του παρουσιάζει μια νέα ποιητική θεώρηση. Από το 1898 μαζί με τους Ν. Καμπά και Γ. Δροσίνη γράφουν στις  πολιτικές-σατιρικές εφημερίδες "Ραμπαγάς" και "Μη χάνεσαι".  Ωστόσο το γεγονός που θα επηρεάσει βαθύτατα την σκέψη και κατά συνέπεια τον ποιητικό λόγο του Παλαμά είναι η εθνική τραγωδία του 1897. Ένα γεγονός καταστροφικό αλλά ταυτόχρονα αναγεννητικό. Μέσα από την τραγωδία του 1897 ο Ελληνισμός αφυπνίστηκε, άρχισε να αναζητά τις ιστορικές και πολιτισμικές του ρίζες, μακριά από την ξενομανία και την εισαγωγή δυτικών νοοτροπιών της τότε ελληνικής κοινωνίας. Αρχινά να οραματίζεται, να θέτει τις βάσεις για τα χρόνια της εθνικής ανάστασης που ακολούθησαν.  Ο Παλαμάς εκφράζει μοναδικά αυτή την αναζήτηση του νέου Ελληνισμού. Έναν Ελληνισμό που αγωνιούσε να κατανοήσει τις ρίζες του, χαμένος μέσα σε ξενόφερτα πρότυπα, και ξενόφερτες ηγεσίες. Ο Παλαμάς αισθανόμενος αυτήν την τιτάνια πάλη για εθνική αυτοσυνειδησία, για τη δημιουργία του Νέου Ελληνισμού, που θα ρίξει από πάνω του τη μιζέρια της τουρκοκρατίας αλλά και την υποκρισία του Φραγκολεβαντινισμού της εποχής, φανερώνει μέσα από την ποίηση του τη συνένωση του αρχαίου και του βυζαντινού Ελληνισμού ως μια ενιαία ολότητα στο πρόσωπο του Νέου Ελληνισμού. Δεν είναι προγονόπληκτος ο Παλαμάς, ούτε και φαντασμένος κοσμοπολίτης. Δεν είναι  αρχαιολάτρης αλλά ούτε και σκοταδιστής. Πιστεύει βαθύτατα στην ιστορική συνεχεία της ελληνικής φυλής, γράφοντας  «Εδώ στο Ελληνικό το χώμα το στοιχειωμένο και ιερό,  όπου το ίδιο μένει ακόμα, απ’ τον αρχαίο τον καιρό»   και αλλού  «Η γη μας των άφθαρτων αερικών και ειδώλων,  πασίχαρος και υπέρτατος Θεός μας ειν’ ο Απόλλων.  Στα εντάφια λευκά σαβάνα γυρτός ο Εσταυρωμένος,  ειν’ ολόμορφος Άδωνις Ροδοπεριχυμένος».  Η ποίηση του Παλαμά συνενώνει τον Ελληνισμό σε όλες του τις διαστάσεις. Στην ποίηση του ενώνεται η αρχαίος και βυζαντινός Έλληνας, ο Χριστός και ο Δίας, ο λυρισμός και το έπος με το δημοτικό τραγούδι, η δημοτική γλώσσα με την ομηρική.  Ο λόγος  του Παλαμά είναι βαθύτατα φιλοσοφικός, καθ’ ότι εκφράζει νοήματα και συναισθήματα, αναζητήσεις και ερωτήσεις για την φύση του ανθρώπου, για την ουσία της ψυχής του, για την έννοια του Θεού. Γράφει επί του θέματος ο Δημήτριος Βεζανής στο βιβλίο του «Ο Παλαμάς φιλόσοφος» (εκδ. Ελεύθερη Σκέψις) «Η ζωή και η τάξις, η βιολογική δύναμις και το πνεύμα, ισορροπούνται απολύτως εις το πρόσωπον και εις την φιλοσοφίαν του Παλαμά, φιλοσοφία της ζωής και του φέρεσθαι»  Μέσα από το μεγαλειώδες έργο του «Δωδεκάλογος του Γύφτου» μιλά με τρόπο μοναδικά φιλοσοφημένο για την ανάγκη αναγεννήσεως του Ελληνισμού. Συμβολίζει την τραγική διαδρομή και την καθαρτική αναγέννηση, τα πεπρωμένα της ελληνικής φυλής και περιέχει μια νέα περιεκτική συνείδηση της ιδέας του ελληνικού έθνους. Γράφει χαρακτηριστικά ο Π. Βλαστός «είναι ο Νομοθέτης Δωδεκάλογος της Ρωμιοσύνης, το βιβλίο που το περίμενε τόσα και τόσα χρόνια για να διαβάσει μέσα την ψυχή της». Πράγματι η φυλετική ψυχή του Ελληνισμού εκφράζεται σε μια από τις αυθεντικότερες μορφές τις μέσα από τους στίχους του «Δωδεκάλογου». Ταυτόχρονα είναι ποιητικός λόγος μεταφυσικός που μας δείχνει την υπέρτατη εξέλιξη του ανθρώπου, τον ιδεώδη άνθρωπο, τη γέννηση του ανώτερου ανθρώπου, ο οποίος έχει μοναδικό και κορυφαίο χαρακτηριστικό την ηθική και την τάση του Εμπρός.  Κωστής Παλαμάς, ποιητής και φιλόσοφος, λόγος επαναστατικός και μεταφυσικός, ιδέες επίκαιρες, ή μάλλον ζωτικές.  

    Ευάγγελος Χ. Χανιώτης
    από το βιβλίο «Ανάμεσα σε δύο Κόσμους»


    Παλαιότερα άρθρα
    Με επιτυχία έγινε η πρώτη προβολή του ντοκυμανταίρ για τον Μεταξά και το Έπος του ΄40
    Παρασκευή 27 Οκτωβρίου προβολή στην Λόγχη: «το Έπος του ’40 και ο Ιωάννης Μεταξάς σε ένα ντοκυμανταίρ»
    Γνωρίστε την Αλήθεια μέσα από τα βιβλία, με κάθε αγορά σας δώρο CD με τα εμβατήρια του Ζέρβα
    Νέα κυκλοφορία βιβλίου: «Αλήτες του Ουρανού»
    Καλό καλοκαίρι με ένα βιβλίο από την Λόγχη

    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 επόμενη